در چند سال گذشته، خطوط تخته گچی سریع‌تر می‌شوند. 120 متر در دقیقه دیگر فقط یک عدد آزمایشگاهی نیست - تعداد زیادی کارخانه در مقیاس بزرگ در واقع با این سرعت کار می‌کنند. برای خریداران نهایی، این ممکن است فقط یک آمار کارایی به نظر برسد. اما برای کسانی از ما که کاغذ پشتی سیمان فایبر را صادر می کنیم، نحوه انتخاب کاغذ مناسب را کاملاً تغییر می دهد.
هنگامی که سرعت خط بالا می رود، زمان بین تشکیل دوغاب گچ و گیرش بسیار کم می شود. راکاغذ گچ تختهباید آب را جذب کند، بچسبد و در عرض چند ثانیه به دور تخته بپیچد - همه اینها در حالی که با سرعت بالا بدون ریختن الیاف، پاره شدن یا حباب زدن حرکت می کند. در آن نقطه، تشکیل کاغذ فقط یک نوع چیز "به اندازه کافی خوب" نیست. این عامل کلیدی است که میزان قبولی شما را تعیین می کند.
پس تشکیل دقیقا چیست؟ اساساً، نحوه پخش یکنواخت الیاف در سراسر کاغذ است. تشکیل خوب به این معنی است که ضخامت و ساختار منافذ در کل ورق ثابت می ماند. آب حاصل از دوغاب به طور یکنواخت جذب می شود و کریستال های گچ پیوند منظم تری با سطح کاغذ ایجاد می کنند. این به شما چسبندگی قوی‌تری بین کاغذ و هسته گچی می‌دهد، بنابراین تخته در طول دویدن با سرعت بالا جدا نمی‌شود یا حباب نمی‌زند. از طرف دیگر، شکل گیری ضعیف به این معنی است که برخی از نقاط با الیاف متراکم هستند و برخی دیگر نازک هستند. لکه های متراکم به آرامی آب را جذب می کنند، لکه های نازک به سرعت جذب می شوند - و این باعث می شود ریتم گیرش گچ را از بین ببرد. در یک خط آهسته، زمان برای صاف کردن آن وجود دارد. با سرعت 120 متر در دقیقه، هرگونه ناهماهنگی به عیوب قابل مشاهده تبدیل می شود.
در طبقه تولید، شکل گیری بد معمولا باعث سه سردرد می شود. ابتدا، دوغاب از طریق لکه‌های نازک نفوذ می‌کند و لکه‌هایی روی سطح تخته ایجاد می‌کند، که به معنای کاهش آنی است. دوم، ترک خوردن لبه ها - لبه ها شکل ناهمواری دارند، بنابراین برش و پیرایش باعث وز شدن و بریدگی می شود که به کیفیت لبه لطمه می زند. سوم، لایه برداری در حین خشک شدن - رطوبت به طور نابرابر در سراسر کاغذ توزیع می شود، انقباض خشک شدن متفاوت است، استرس در داخل تخته ایجاد می شود و در موارد بد، کل تخته ضایعات است.
هزینه در اینجا فقط نرخ رد نیست. هنگامی که یک خط پرسرعت به دلیل مشکلات کاغذ کند یا خاموش می شود، مصرف انرژی در هر واحد، هزینه های نیروی کار و زمان بندی تحویل همه ضربه می زند. برای سفارشات صادراتی، اثر موج دار شدن تاخیر در ارسال معمولاً بسیار بیشتر از تفاوت قیمت روی کاغذ است.
بنابراین هنگامی که یک خط از 120 متر در دقیقه عبور می کند، الزامات شکل گیری برای کاغذ روبرو واقعاً به سطح کاملاً جدیدی می رسد. قبلاً وزن و ضخامت پایه برای تشخیص خوب بودن کاغذ کافی بود. اکنون باید به میزان یکنواختی الیاف در هم تنیده نگاه کنید، آیا ساختار جهت Z ثابت است یا خیر، و حتی در انتخاب پارچه شکل‌دهی و درجه کوبیدن خمیر نقش داشته باشید. کاغذ پشتی از منابع مختلف می‌تواند وزن پایه یکسانی داشته باشد اما به دلیل تفاوت‌های شکل‌بندی، روی خط کاملاً متفاوت عمل می‌کند.
وقتی اکنون یک بسته را جمع آوری می کنیم، بیشتر و بیشتر به سمت اهمیت دادن به شکل گیری به همان اندازه وزن پایه در چک لیست پذیرش متمایل می شویم. این در مورد تعقیب صافی کامل کاغذ کپی نیست - بلکه در مورد ثابت نگه داشتن آن در کل طول و عرض رول است. شما نمی توانید یک رول عالی اجرا کنید و دیگری از بین برود. خطوط پرسرعت فضای زیادی برای آزمون و خطا باقی نمی گذارند. سازگاری دسته به دسته در کاغذ روبرو، خود بخشی از معادله کارایی است.
در پایان روز، 120 متر در دقیقه فقط یک عدد نیست. حاشیه خطا در تولید تخته گچی را کاهش می دهد. شکل‌گیری همچنان بالا می‌آید زیرا درست در محل تلاقی دوغاب، شکل‌دهی و خشک شدن قرار می‌گیرد. آن را تحت کنترل بگیرید، و مزایای یک خط پرسرعت در هزینه و تحویل ظاهر می شود.