بسیاری از مردم فکر میکنند که نصب تختههای فیبر سمنت ساده است-فقط آنها را میخ کنید. اما صادقانه بگویم، پس از سالها فعالیت در این صنعت، من شاهد شکستهای بسیار زیادی بودهام: تختههای ترک خورده، درزهای برآمده، و حتی کل دیوارها پس از چند سال شل شدهاند. مشکل از کجاست؟ نه بار از هر ده، در "مکان های نادیده"-تیرها و مفاصل است.
اول، آنها را محکم روی تیرچه های فلزی نصب نکنید.
علیرغم داشتن یکپارچگی سازه ای خوب، یکی از ویژگی های اصلی تخته های فایبر سمنت این است که در اثر تغییرات دما منبسط یا منقبض می شوند. اگرچه نرخ انقباض کمتری نسبت به چوب و پلاستیک دارند (با بسیاری از انواع مواد)، هر گونه تغییر دما می تواند باعث ایجاد تنش های داخلی در تخته های فایبر سمنت شود.
بسیاری از نصابها، برای صرفهجویی در زمان، تختهها را محکم به تیرچهها میپیچند، با استفاده از یک الگوی چفتکننده متراکم-تقریباً مانند دوختن یک لباس. نتیجه؟ در گرمای تابستان، تخته ها جایی برای انبساط ندارند و در نهایت در محل اتصالات ترک می خورند.
توصیه من این است: به تخته ها کمی "انعطاف پذیری" بدهید. از کیلهای فولادی سبک گالوانیزه استفاده کنید، زیرا پایداری آنها بسیار بالاتر از کیلهای چوبی است (که در صورت مرطوب شدن میتوانند پیچ و تاب بخورند-یک «قاتل» برای تختههای سیمانی). در حین نصب، پیچ ها را نباید خیلی نزدیک به لبه برد برد. حداقل 10-15 میلی متر فاصله ایجاد کنید. این مانند بستن یک کمربند است-اگر خیلی سفت باشد، ناخوشایند میشود. کمی شلی آن را ایمن تر می کند.
ثانیاً، برای درمان مفاصل، به "بتونه به عنوان یک درمان{0}}همه" اعتماد نکنید.
پروژه های خارج از کشور اغلب در مناطقی با تفاوت های آب و هوایی قابل توجه مانند بیابان های گرم خاورمیانه یا شرایط یخی شمال اروپا انجام می شود. در چنین محیط هایی، اگر به سادگی شکاف بین دو تخته را با بتونه معمولی پر کنید، مفصل احتمالاً در عرض شش ماه مانند یک "اسکار" قابل مشاهده خواهد بود.
ما همیشه به مشتریان خود تاکید می کنیم: مفاصل فقط "پر" نیستند-باید به درستی درمان شوند.
فقط از مش اختصاصی یا ترکیب اتصال الاستیک استفاده کنید. روش صحیح انجام این کار این است که ابتدا محل اتصال را به شکل V بچرخانید، سپس محل اتصال را با ترکیب مفصل پر کنید و در حالی که ترکیب هنوز "کمی خیس است" بلافاصله نوار مش را بمالید. پس از افزودن یک لایه دیگر از ترکیب برای صاف کردن سطح، یک مفصل بافر الاستیک خواهید داشت.
مانند دوخت کمر کش الاستیک روی لباس، تخته های شما می توانند به دلیل تغییرات دما کمی حرکت کنند. با این حال، به دلیل وجود یک بافر الاستیک بین دو قطعه چوب در محل اتصال، درزها ترک نمیخورند.
سوم، عایق رطوبتی را فراموش نکنید.
فیبر سمنت برد مقاوم در برابر آب است و می تواند بدون آسیب رساندن به خود در آب فرو رود. با این حال، رطوبت می تواند به تیرچه ها آسیب برساند و پیچ ها را زنگ بزند.
هنگام انجام کار در حمام، دیوارهای بیرونی و زیرزمین های مرطوب موارد بسیاری را مشاهده کرده ام که نیاز به کار مجدد وجود داشته است زیرا موارد ذکر شده قبلی در هنگام نصب در نظر گرفته نشده است.
تیرچه ها را از زمین دور نگه دارید: زمین مرطوب ترین منطقه است. هنگام نصب دیوارهای جداکننده، یک پد لاستیکی یا نوار پی وی سی بین تیرچه پایین و کف قرار دهید. اجازه ندهید تخته سیمانی و تیرچه ها با زمین تماس مستقیم داشته باشند. حتی افزایش تنها 5 میلی متری آنها می تواند طول عمر دیوار را چندین سال افزایش دهد.
از پیچهای{0}مقاوم در برابر خوردگی استفاده کنید: هرگز نباید از پیچهای معمولی استفاده کنید. از پیچ های فولادی ضد زنگ یا میخ های رزوه ای دو سلولی با روکش مقاوم در برابر خوردگی استفاده کنید. همچنین هنگام استفاده از پیچ به عنوان سخت افزار نصب، سر پیچ باید کمی در سطح تخته فرو رفته و سوراخ آن با بافت رزین اپوکسی پر شود تا آب نتواند از این مکان ها نفوذ کند.