وقتی صحبت از پانل‌های تزئینی معماری به میان می‌آید، ایمنی آتش‌سوزی اغلب یک فکر بعدی است-چیزی که مردم واقعاً پس از وقوع حادثه به آن فکر می‌کنند. مشتریان خارج از کشور که با پانل‌های کامپوزیت آلومینیومی (ACP) کار می‌کردند، اغلب می‌پرسند، "پنل‌های غیرارگانیک با پوشش قبلی{2} قرار است در برابر آتش-مقاوم باشند. دقیقاً چگونه از ACP بهتر هستند؟"
ACP به دلیل نحوه ساخت آن می سوزد: یک هسته پلاستیکی پلی اتیلن که بین دو پوسته آلومینیومی نازک قرار گرفته است. پلی اتیلن دارای ستون فقرات هیدروکربنی است، به این معنی که انرژی زیادی دارد-در اصل یک سوخت جامد است. افزودن مواد بازدارنده شعله به هسته فقط دمایی را که در آن مشتعل می شود افزایش می دهد. این واقعیت را تغییر نمی دهد که خود پلاستیک قابل احتراق است. پانل های غیرآلی از قبل پوشش داده شده{5} کاملاً متفاوت هستند. بستر آنها یک تخته گچی{7}تقویت شده با الیاف است که بیشتر از گچ، الیاف معدنی و پرکننده های معدنی ساخته شده است. پوشش سطحی از چسب های معدنی مانند سیلیکات ها استفاده می کند. از هسته تا سطح بیرونی، هیچ رزین آلی وجود ندارد{10}}به سادگی هیچ چیز در پانل نمی تواند شعله را حفظ کند. مقاومت در برابر آتش در خود ماده ساخته شده است.
نحوه واکنش این دو پانل در آتش، تفاوت را واضح تر می کند. شعله‌های آتش باعث ذوب شدن هسته‌های پلاستیکی ACP می‌شوند که در حین سوختن، قطره چکه می‌کنند. این قطرات سوزان می توانند چیزی را که در زیر است مشتعل کنند و شعله های آتش را به سمت بالا پخش کنند و مهار آنها را تقریبا غیرممکن می کند. علاوه بر این، پلاستیکی که نمی سوزد، دود سیاه غلیظ و مونوکسید کربن تولید می کند. آمار آتش سوزی نشان می دهد که تعداد قربانیان دود و گاز سمی به مراتب بیشتر از قربانیان سوختگی مستقیم ناشی از استنشاق است. علاوه بر این، دود سیاه غلیظ دید را کاهش می دهد و فرار را در چند ثانیه غیرممکن می کند. موادی مانند پانل های غیرآلی از قبل پوشش داده شده{6} اینگونه رفتار نمی کنند. آنها شعله، قطره یا دود تولید نمی کنند. توضیح این موضوع این است که گچ حاوی آبی است که به شکل کریستالی خود به صورت شیمیایی متصل شده است. هنگامی که این آب در معرض حرارت قرار می گیرد، به صورت بخار آزاد می شود. چنین تبخیری مقدار قابل توجهی گرما را جذب می کند و از افزایش شدید دمای پانل جلوگیری می کند. علاوه بر این، بخار گازها را رقیق می کند و در نتیجه قابلیت احتراق را کاهش می دهد. از آنجایی که هیچ قطره مذاب، دود بسیار کم و سمیت کم وجود ندارد، پانل‌های غیرآلی{13}روکش شده به افراد زمان بیشتری برای فرار می‌دهند، به خصوص در فضاهای بسته یا شلوغ.
یکپارچگی ساختاری در دماهای بالا یکی دیگر از نقاط ضعف عمده ACP است. نقطه ذوب آلومینیوم تنها در حدود 660 درجه (1220 درجه فارنهایت) است، که دمایی است که در یک آتش سوزی معمولی به راحتی می توان به آن رسید. پس از ذوب شدن و جدا شدن لایه های آلومینیومی، لایه پلی اتیلن مستقیما می سوزد و در نتیجه تخریب پانل را پیش می برد. همچنین، توجه به این نکته مهم است که آلومینیوم دارای قابلیت انبساط در هنگام گرم شدن متفاوت از پلاستیک است و بنابراین باعث اعوجاج پانل و پاره شدن درزها می شود. از این رو، شعله ها می توانند داخل پانل را مشتعل کنند. برخلاف آلومینیوم و پلاستیک، پانل های معدنی در دمای بالا به روشی متفاوت عمل می کنند. در حالی که گچ خشک شده است، الیاف از پانل حمایت می کنند و از شکستن آن جلوگیری می کنند. با توجه به اینکه در اینجا انبساط حرارتی بسیار کم است، درزها محکم می مانند و از عبور شعله و گازهای داغ پانل به داخل ساختمان جلوگیری می کنند. حتی در صورت قرار گرفتن طولانی مدت در معرض شعله، پانل معدنی دست نخورده باقی می ماند و در جلوگیری از آتش سوزی کارآمد می ماند.
معیارهای بین المللی ایمنی آتش نشانی تفاوت فوق را تعریف می کنند. طبق استاندارد EN 13501-1، کلاس A1 یک ماده کاملاً غیر قابل احتراق- را نشان می‌دهد. با توجه به هسته پلاستیکی ACP ها، هنگام سوختن مقدار زیادی گرما از خود ساطع می کنند، بنابراین، واجد شرایط طبقه بندی به عنوان غیرقابل احتراق نیستند. به طور معمول، آنها فقط به کلاس B یا C می رسند که شرایط لازم برای روکش خارجی ساختمان های بلند{10} و عمومی را برآورده نمی کند. کشورهایی مانند بریتانیا، استرالیا، نیوزیلند و چندین کشور خاورمیانه به طور خاص دیوارهای پرده‌ای با هسته‌های قابل احتراق را در قوانین ساختمانی خود محدود کرده‌اند و مجبور به جایگزینی مقادیر زیادی از روکش‌های ACP موجود هستند. در مقابل، پانل‌های غیرآلی از قبل روکش شده، ذاتاً کلاس A1 هستند. هیچ مانعی برای احتراق مواد در طول تایید پروژه، ارزیابی بیمه، یا بازرسی نهایی وجود ندارد، که خطرات جدی انطباق را برای خریداران فرامرزی حذف می کند.
دوام مقاومت در برابر آتش یکی دیگر از نکات مهم است. مقاومت در برابر آتش ACP ارتباط زیادی با مواد ضد حریق{1}}شیمیایی دارد. با گذشت زمان، گرما و نور خورشید منجر به تخریب این مواد شیمیایی می شود و بنابراین، مقاومت در برابر آتش ممکن است سال به سال کاهش یابد. غیر{4}}اشتعال پذیری پانل های غیرآلی از قبل پوشش داده شده به دلیل گچ و مواد معدنی آن است. خواص ضد حریق آنها با گذشت زمان از بین نمی رود، بنابراین تا زمانی که ساختمان دوام می آورد.
ایمنی در برابر آتش یک نیاز-افزودنی-برای مواد روکش دیوار نیست. پانل را فقط در صورتی می توان واقعاً نسوز نامید که حاوی هیچ چیز قابل احتراق نباشد و هنگامی که در معرض آتش قرار می گیرد، ذوب نمی شود، چکه نمی کند، دود سمی آزاد نمی کند یا فرو نمی ریزد. با استفاده از یک ساختار کاملا معدنی و یک مکانیسم{4}}جذب گرما مبتنی بر آب تبلور، تخته‌های غیرآلی از قبل پوشش داده شده، هسته‌های قابل احتراق و بازدارنده‌های شعله شیمیایی را که پانل‌های کامپوزیت آلومینیومی سنتی به آن وابسته هستند، حذف می‌کنند. این یک سطح اساسی از ایمنی را ارائه می دهد که پانل های کامپوزیت آلومینیومی به سادگی نمی توانند با آن مطابقت کنند.