آیا تخته گچی حاوی آزبست است؟

"نمونه اولیه" تخته های سیمانی مدرن در اتریش ظاهر شد. در دهه 1890، مهندسي به نام لودويگ هاتچك به دنبال بهبود نقايص مصالح ساختماني موجود بود. ایده اصلی او مخلوط کردن سیمان با الیاف آزبست و تشکیل تخته های نازک با استفاده از فرآیند ساخت ورق- بود. این روش مبتکرانه تخته هایی با استحکام، دوام، مقاومت در برابر آتش و مقاومت در برابر رطوبت بالا تولید کرد. هاتچک در سال 1900 اختراع خود را با عنوان "تخته آزبست سمنت" به ثبت رساند و تولید انبوه آن به طور رسمی در سال 1901 در اتریش آغاز شد.

با این وجود، با نگاهی گسترده تر، پیش از ثبت اختراع Hatschek، تعداد انگشت شماری سرمایه گذاری از نوع نئوپان وجود داشت. مدتی در دهه 1850 یا 1860، تلاشی برای ترکیب سیمان با یک یا چند الیاف طبیعی مانند خاک اره یا کاه در برخی از محصولات تخته هیبریدی برای پارتیشن های ساختمانی ساده یا پوشش سقف انجام شد. با این حال، تا حد زیادی آزمایشی یا در کاربرد بسیار محدود بود. آنها از نظر عملکرد مواد، فرآیندهای تولید، و پذیرش بازار بسیار به بلوغ رسیدند و تنها می‌توانستند «پیش‌درآمدی» برای مفهوم تخته سیمانی مدرن در نظر گرفته شوند.

بنابراین، از دیدگاه ما، نقطه‌ای که در آن تخته‌های سیمانی واقعاً "شروع به استفاده کردند" - تبدیل شدن به یک محصول ساختمانی که می‌توانست-تولید انبوه و به‌صورت تجاری استفاده شود- را باید در حدود سال 1900 در نظر گرفت.

به لطف عملکرد عالی آن، این تخته آزبست سیمانی اولیه به سرعت در سراسر اروپا و در نهایت در سراسر جهان گسترش یافت. در ابتدا به طور گسترده برای سقف و دیوارهای بیرونی ساختمان های صنعتی و همچنین برای اهداف نسوز استفاده می شد. با پیشرفت های مداوم تکنولوژیکی و گسترش حوزه های کاربردی، کاربردهای آن به طور فزاینده ای متنوع شد.